January 30, 2019

Please reload

Recente berichten

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Uitgelichte berichten

Ondertussen op de Veluwe

March 25, 2020

Een nieuwe gewoonte aanleren duurt lang. Maar als je er van de vroege ochtend tot de late avond aan wordt herinnerd lijkt het toch ook een stuk sneller te kunnen. Ook zonder dat het daadwerkelijke virus het lichaam heeft geënterd, is corona langs mentale weg razendsnel in mijn lijf geslopen.

 

Ik wandel zondag over de Veluwe, stijf gearmd met Inge, want dat mag nog. Straffe noordoostenwind, strakblauwe hemel. Geen mensenmassa’s zoals de dag ervoor op de stranden kennelijk het geval was. Maar ook weer niet helemaal uitgestorven. En telkens als er over het pad een ander wandelstel of een fietser aankomt, begint mijn lijf al naar rechts te trekken, naar de rand van het pad of als het er goed begaanbaar uitziet verder nog naar de strook ernaast. Licht schichtig word ik er wel van, als ‘ze’ weer voorbij zijn adem ik opgelucht weer úít en ín. En kan ik weer zorgeloos genieten van die specht daar.

 

 

In de boeken van Tarthang Tulku gaat het geregeld over de 'regimes of mind', de langdurig ingesleten patronen – ons ingegeven door maatschappelijke, culturele en familiale druk - die ons gedrag beïnvloedden buiten onze actieve bewuste wil om. Met oefeningen zoals die in de Kum Nye boeken kunnen we onszelf langzaam maar zeker van de spanningen bevrijden die met die patronen vaak gepaard gaan. En kunnen we nieuwe patronen er voor in de plaats zetten, die meer op openheid en ontspanning gericht zijn.

 

Dit nieuwe coronapatroon van ‘oei, afstand houden!’ lijkt met die theorie te botsen, omdat het er zo snel in zit. Maar dat komt vermoedelijk omdat het tóch een oude reflex is, die mij heel patroonmatig de goede en oppassende burger doet uithangen. Of nog ouder misschien, de oerreflex die ziekte uit de weg gaat.

 

Aan die oerreflex konden we op weg naar huis voluit toegeven. Vrijwillig opgesloten in de veiligheid van de eigen automobiel met de raampjes dicht en de deuren op slot reden we – ons weekendje weg weer ten einde - over rustige snelwegen terug naar huis. Héérlijk rustig en ontspannen zelfs, met een bedaarde vaart van nog maar 100 kilometer per uur, goede burgers als wij zijn.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons
Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square